• Ik ben authentiek wanneer ik leef en handel in overeenstemming met mijn oorspronkelijke zelf (Pirandello)
  • Aan de veren kent men de vogel. (Nederlands spreekwoord)
  • There are no shortcuts to any place worth going. (Engels spreekwoord)
  • Een expert is iemand die de grootste fouten die gemaakt worden, kent. (Niels Bohr)
  • Lang nadat de prijs vergeten is, wordt kwaliteit nog herinnerd. (Familieleus Gucci)
  • De kapitein die zeilt zonder doel klaagt voortdurend dat de wind uit de verkeerde hoek komt. (Seneca)
  • Zij die lezen weten veel, zij die kijken weten soms nog meer! (Alexandre Dumas)
  • Eenvoud is inzien wat je niet kunt weglaten. (P.v.R)
  • Je geest is als een parachute: hij fungeert het best als hij open is. (Tibetaanse wijsheid)
  • Uw intuïtie kent vaak de kortste weg. (Peter Verwilghen)
  • Een vooroordeel is moeilijker te splitsen dan een atoom. (Albert Einstein)
  • De eerste stap tot het realiseren van een droom is hem in je geest tot prioriteit maken. (Oostenrijkse wijsheid)
  • Een nieuwe creatie is nooit een uitvinding noch een waarheid: zij is steeds zichzelf. (Frederico Fellini)
  • Onze vijf zintuigen zijn poorten die ons alle waarnemingen doorspelen om te worden omgezet in begrippen en ideeën. (Arnaud Desjardins)
  • We worden allemaal als originelen geboren, maar de meesten van ons sterven als kopieën. (Edward Young)
  • Ieder mens is de architect van zijn eigen lot. (Apiius Caecus)
  • “Dankzij jou en de orthopeed ben ik weer helemaal hip!” (Renee Hooijen)
  • “Als ik iets goed zie, geef ik een compliment. Als ik iets fouts zie, bied ik mijn hulp aan.” (Nelson Mandela)
  • "Not everything that counts can be counted, and not everything that can be counted counts." (Albert Einstein)|

Vette shit? Of vet cool?



Het regende felicitaties ineens, via LinkedIn. Terwijl ik geen idee had dat er iets te vieren viel werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt: we bestaan deze maand 12 jaar. Althans, volgens de KvK-inschrijving. En LinkedIn.

 

In mijn hoofd is het vele maanden eerder begonnen. En in de praktijk een paar later. Op 1 april 2003 namelijk, toen ik na drie maanden terug was uit Zuid-Amerika en mijn huisstijl, kantoor en website intussen klaar. In de startblokken stond ik. Met een fris uitgewaaid hoofd, een uitgewerkt plan en een enorme berg energie rechtstreeks van Machu Picchu. En een behoorlijke dosis optimisme, die ik later nog hard nodig bleek te hebben.

 

Ik weet nog goed wat de mensen in mijn omgeving zeiden. "Doe nou niet! Je hebt een hartstikke goeie baan. Met een auto van de zaak, een telefoon, laptop en een mooi salaris…" "Huh? Ga je opzeggen?! Maar je bent net gescheiden en hebt nu dubbele hypotheeklasten." "Voor jezelf beginnen? In imago advies? Maar daar kun je toch niet van leven? Hoe zie je dat voor je dan? Je hebt helemaal geen klanten. Is daar überhaupt markt voor, en heb je wel onderzoek gedaan? En een plan, heb je dat wel?" 

 

Een plan had ik. En ik was zoals gewoonlijk eigenwijs. Alle bezorgdheid en goedbedoelde adviezen ten spijt nam ik afscheid van mijn werkgever, kocht ik van mijn laatste spaarcenten een derdehands Audi die er keurig uitzag (zeker met mij erin) en stortte ik mij in het avontuur dat ondernemerschap heet. Niets te verliezen dacht ik, als het niet lukt heb ik zo weer een baan.   

 

Dan de praktijk. Er is zo'n spreekwoord of gezegde, iets met zeven vette en zeven magere jaren. Ik hou van tempo, dus bij mij ging het ietsje anders. Maar de strekking klopt. Het ging keurig bergop, elk jaar een stapje verder. Na een jaar mijn eerste medewerker en daarna nog twee en toen de verhuizing naar mijn eigen, zelfstandige kantoorpand. O wat stoer vond ik dat. Zelf gekocht, na een potje stevig onderhandelen met de bank. Maar wel van mij! Van casco naar compleet afgebouwd met behulp van een paar aannemers, helemaal leuk bij ons passend en goed voor de business. 
De sombere stemmen vooraf waren verstomd en hier en daar zelfs omgeslagen in een lichte vorm van bewondering. Zelfs trots vanuit de familie, zei het dat die slechts door mijn lieve moeder rechtstreeks werd geuit. Ik voelde het begin van succes.

 

En toen ging er iets mis. Dat ging er wel eerder, maar meestal niet zo erg dat ik me zorgen hoefde te maken. Vaak was het iets met personeel of een klant en loste het zich vanzelf weer op of werkten we er gewoon doorheen. Volharding is een onmisbare eigenschap voor een ondernemer. Nee, dit keer was het erger. Er werd ingebroken op kantoor. Deur eruit, alle computers weg, ... puinhoop! Drie maanden hebben we stil gelegen. Mijn gebrek aan ervaring met VvE's, verzekeringen en noodnetwerken heeft een pittige gevolgschade opgeleverd die niet verzekerd was. Net na die serieuze investering in het pand. Het is slikken, als iets waaraan je heel hard bouwt door een ander ineens wordt aangetast. Boos en verdrietig word je daarvan. 

 

Als het daarbij blijft heb je je les geleerd en ga je er weer vol tegenaan. Maar helaas. Er kwam nog een inbraak. En een bankencrisis, die een crisis op de huizenmarkt tot gevolg had. Waardoor ik vijf jaar dubbele lasten had, omdat mijn voormalige combinatiepand niet verkocht raakte. In die periode had ik naast de 'dingetjes' waar elke ondernemer destijds mee te maken kreeg zoals langer durende salestrajecten en omvallende klanten ook nog een belangrijke medewerker die ziek werd. Niet een beetje ziek, maar 10 maanden. TIEN MAANDEN! Pfff. Voor zo’n periode een hele medewerker missen op een team van vijf (3,5 FTE) is veel. Heel veel. 

 

Juist als je denkt dat je alles overleefd hebt (ok, met nog wat financiële gaten weg te werken) krijg je slecht nieuws in de privésfeer waardoor je maandenlang minder kunt werken en je aandacht moet en (omdat je die kans maar een keer krijgt) wilt verdelen. Heel erg pittig was dat. Erger kan het niet zou je denken. 

Toch?

Jawel. Na een wellicht iets te uitdagende promotie en waarschijnlijk vanuit ambitie en de drang om mij te ontzien in emotioneel moeilijke tijden raakte de officemanager overspannen. Om na 5 maanden radiostilte haar eigen weg te gaan. Ik snap het allemaal nog steeds niet, maar waarom ze zeggen 'ik wens je veel personeel' is mij inmiddels duidelijk. MEER dan duidelijk. 

 

Zes vette en zes magere jaren kreeg ik. En die laatste waren eerlijk gezegd best wel vette shit. Maar ik heb er ook veel van geleerd. Een gezin met anderhalf salaris en twee kinderen zou na vijf jaar dubbele hypotheeklasten waarschijnlijk in de bijstand of bij de voedselbank zijn beland. Of beide. Maar ik niet. (Sorry vrienden, dat ik wat vaker kwam eten. En bedankt voor dat extra rondje van jullie als we uit gingen. Bedankt voor het begrip als ik weer eens met lege handen stond. Sorry dat ik veel nam en weinig gaf; zelfs als het gaat om tijd en aandacht. Ik maak het goed zodra ik kan, echt.)

 

Vanwege de teruglopende markt zijn veel collega-communicatiebureaus inmiddels failliet. Te veel overhead, te hoge managementfees, niet innovatief genoeg? Ik heb zo mijn ideeën. Het mooie is: wij bestaan. En ondanks alles hebben we de afgelopen anderhalf jaar ook nog kans gezien om te werken aan twee innovaties: de Presentanza Imago Monitor (een tool om te meten waar hele mooie rapporten uit komen die echt dingen aantonen) en een plan voor een nieuwe activiteit die heel spannend is voor werkende vrouwen. Daarover later meer.
De status van november 2014: zes magere jaren overleefd. We zijn weer klaar voor 6 vette. En dat is? 

Precies. Vet Cool!

Tineke Stel, 28 november 2014



« Vorige - Volgende »
Alle blogs

Reageren

afzender:
e-mail:
reactie:
 
Voer de tekens in:
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots. (see: www.captcha.net)
 

Volg ons op:

Blog

Ik heb een droom - Presentanza - Inbound marketing & imago
Het heeft even geduurd, maar daar ben ik weer. Met een nieuwe blog en groot nieuws.   Er is namelijk iets op komst. Iets... Meer

Tineke Stel, 10 juni 2016


No guts, no glory - Presentanza - Inbound marketing & imago
Pijnlijk maar waar: het eind is in zicht. Al meer dan tien jaar maakt V&D onderdeel uit van mijn presentatie. Samen met... Meer

Tineke Stel, 30 december 2015


Vette shit? Of vet cool? - Presentanza - Inbound marketing & imago
Het regende felicitaties ineens, via LinkedIn. Terwijl ik geen idee had dat er iets te vieren viel werd ik met mijn neus op de... Meer

Tineke Stel, 28 november 2014


Een ervaring rijker - Presentanza - Inbound marketing & imago
Plannen, plannen en nog eens plannen. Ik heb nu in praktijk kunnen ervaren dat dit bij het maken van een corporate video zo... Meer

Maarten van Reijn, 19 februari 2014


Uitgewerkt? Ingewerkt! - Presentanza - Inbound marketing & imago
Jaren in spagaat: studeren en ook werken. Op school doen wat je gevraagd wordt, goed plannen, hard werken, medestudenten... Meer

Lindi Benschop, 13 november 2013


Nieuwe job - Presentanza - Inbound marketing & imago
Ik heb een nieuwe job. Nee, ik ben niet gestopt met Presentanza, integendeel. Ik heb mezelf ont-opperhoofd. Iris is nu de baas... Meer
2 reactie(s) reacties

Tineke Stel, 22 oktober 2013


Back in business - Presentanza - Inbound marketing & imago
Mama. Ik ben iemands mama. Heel gek hoor. En vooral wennen ook. Niet alleen omdat je wereld, je hoofd en je lijf compleet op... Meer

Iris Roozenburg, 30 september 2013


Inbound marketing en imago - Presentanza - Inbound marketing & imago
Ik had beloofd er op terug te komen, dat imago advies een beetje marketing is. Misschien is het wel meer dan een beetje.... Meer
2 reactie(s) reacties

Tineke Stel, 31 augustus 2013


Stage. Wat een werk! - Presentanza - Inbound marketing & imago
Openen, licht, radio en computers aan, thee zetten voor allemaal… Nog nooit in mijn leven heb ik iedere ochtend zo’n vast... Meer

Michelle Kleingeld, 17 juli 2013


Marketing is dood - Presentanza - Inbound marketing & imago
Durf ik dat te zeggen? Jawel. Let maar op. Eerst een stukje Presentanza-geschiedenis. Er is één vraag die we steevast... Meer

Tineke Stel, 17 juni 2013


Zakelijk zwanger - Presentanza - Inbound marketing & imago
Zwangerschapsmode. Ik had er nooit zo bij stil gestaan, totdat ik zelf zwanger werd. Het duurde niet lang voordat ik tot de... Meer

Iris Roozenburg, 13 mei 2013


Groeien; een hele onderneming - Presentanza - Inbound marketing & imago
Tien jaar bestaan we nu. Ruim. Elf jaar geleden al wist ik dat mijn ondernemingsplan niet geschikt was voor een solo-act.... Meer

Tineke Stel, 12 april 2013


Janu(n)ari - Presentanza - Inbound marketing & imago
Januari. Veel mensen mopperen op deze winterse, donkere maand. De tijd van vrije dagen, feestjes, ongegeneerd eten en drinken... Meer

Tineke Stel, 28 januari 2013


Alle blogs